Osteochondroza odcinka szyjnego kręgosłupa

Jeszcze 30 lat temu osteochondroza była kojarzona wyłącznie z osobami starszymi, których stawy stawały się nieruchome i bolały przy każdym ruchu. Jednak czasy się zmieniły. Obecnie coraz więcej osób zamienia ciężką pracę fizyczną na siedzącą pracę przy komputerze, przywiązując coraz mniejszą wagę do jakości swojej diety i coraz częściej borykając się z osteochondrozą odcinka szyjnego kręgosłupa. Nie bez powodu osteochondroza nazywana jest „chorobą stulecia” i prawie każda osoba, która ukończyła 25. rok życia, boryka się z objawami tej choroby.

Ta podstępna choroba, rozpoczynająca się od nieprzyjemnego bólu szyi, bardzo szybko prowadzi do poważnych konsekwencji w postaci osłabienia słuchu i wzroku, a także pogorszenia pamięci aż do jej całkowitej utraty. Dlatego każda osoba powinna znać przyczyny osteochondrozy i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się nieprzyjemne objawy choroby. Porozmawiamy o nich w tym artykule.

Przyczyny osteochondrozy szyjnej

Paradoksalnie wszystkie nasze problemy z kręgosłupem szyjnym zaczynają się już we wczesnym dzieciństwie, a właściwie już w szkole podstawowej, gdzie pogarsza się postawa dziecka i rozwija się skolioza. To właśnie w tym momencie zostaje zakłócony system podparcia głowy przez kręgosłup, a w szczególności jego najcieńszy i najbardziej wrażliwy odcinek – odcinek szyjny. Drugim kluczowym czynnikiem w osteochondrozie szyjnej, którego początki sięgają wczesnego dzieciństwa, jest niewystarczający wysiłek fizyczny, a w szczególności osłabienie mięśni kręgosłupa i tzw. gorsetu mięśniowego, którego zadaniem jest podparcie kręgosłupa.

To dwie najważniejsze przyczyny choroby. Cała reszta stanowi duże obciążenie dla osłabionego kręgosłupa, powodując rozwój choroby u całkiem młodych i zdrowych osób. Przede wszystkim należy do nich siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej, a w szczególności pracy polegającej na długotrwałym przebywaniu w jednej pozycji. Jest to najbardziej typowe dla kierowców i pracowników biurowych, którzy spędzają swoje zmiany siedząc przy komputerze. Do tego wszystkiego dochodzi nadmierna masa ciała, która poważnie zwiększa obciążenie kręgosłupa.

Inne przyczyny osteochondrozy kręgosłupa szyjnego obejmują:

• przebyte urazy kręgosłupa;
• zaburzenia metaboliczne;
• predyspozycja dziedziczna;
• duża aktywność fizyczna;
• ciągłe napięcie nerwowe i stres;
• anomalie rozwojowe kręgosłupa szyjnego;
• złe nawyki (trzymanie słuchawki za ucho i ramię).

Proces rozwoju osteochondrozy

Wymienione niekorzystne czynniki ostatecznie prowadzą do zwiększonego obciążenia odcinka szyjnego kręgosłupa. Próbując zrekompensować nadmierne obciążenie mięśni szyi, dochodzi do ich skurczu, co prowadzi do upośledzenia krążenia krwi w tym obszarze i spowolnienia procesów metabolicznych. Wszystko to skutkuje rozwojem procesów zwyrodnieniowych kręgosłupa. Przede wszystkim kręgi zaczynają się rozrzedzać i zbliżać do siebie, wyciskając swoją zawartość (pierścień włóknisty) na zewnątrz kręgosłupa. Z medycznego punktu widzenia taki występ nazywa się występem.

W przypadku wypukłości pierścień włóknisty nadal zachowuje swoją integralność, ale występ już ściska naczynia krwionośne i nerwy biegnące wzdłuż kręgosłupa i zaopatrujące mózg. Ponadto zbliżające się i deformujące kręgi zaczynają uciskać korzenie nerwów obwodowych, co prowadzi do rozwoju tzw. „zespołu korzeniowego”, który objawia się silnym bólem pleców i szyi. Jeśli nie zidentyfikujesz problemu (co będzie wymownie sygnalizowane nieprzyjemnymi objawami) i nie zaczniesz leczyć osteochondrozy, pęknie pierścień włóknisty i pojawi się przepuklina kręgowa. W takim przypadku pojawią się poważne problemy z odżywianiem mózgu.

Objawy osteochondrozy szyjnej

W swoim rozwoju choroba przechodzi przez kilka etapów, z których każdy ma charakterystyczne objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że osteochondroza odcinka szyjnego kręgosłupa różni się od zmian zwyrodnieniowych w innych odcinkach kręgosłupa. Odległości pomiędzy kręgami są tu minimalne, dlatego nawet niewielkie zmiany zwyrodnieniowe powodują nieprzyjemne objawy i prowadzą do rozmaitych powikłań.

Osteochondroza I stopnia Jest to przedkliniczny etap rozwoju choroby, w którym pacjent odczuwa łagodny ból i dyskomfort podczas obracania głowy, a także napięcie i zmęczenie szyi i pleców podczas długotrwałego przebywania w jednej pozycji (najczęściej w pozycji siedzącej). Na tym etapie osteochondrozę można doskonale leczyć zmieniając styl życia, korygując odżywianie i regularne ćwiczenia.

Osteochondroza II stopnia Na tym etapie pojawia się niestabilność pomiędzy kręgami w szyi. W takim przypadku osoba boryka się z intensywnym bólem promieniującym do barku, szyi lub ramienia. Podczas zginania lub obracania głowy ból znacznie się nasila, ponieważ ze względu na zmniejszenie odległości między kręgami zakończenia nerwowe zaczynają się zaciskać. Pacjent zaczyna się szybko męczyć, jego wydajność spada, staje się rozproszony, zapominalski i cierpi na bóle głowy.

Osteochondroza III stopnia Wraz z nadejściem trzeciego etapu choroby ból pleców i szyi staje się jeszcze silniejszy, ruchliwość szyi zauważalnie maleje, a po obróceniu szyi słychać trzaskanie kręgów. W nocy zaczynają drętwieć palce pacjenta (głównie palec mały i serdeczny), przez co chory budzi się kilka razy w nocy. Przez cały dzień tacy pacjenci odczuwają nieprzyjemną ciężkość w dłoniach. A nawet krótka rozmowa przez telefon, podczas której zmuszona jest trzymać telefon komórkowy blisko ucha, powoduje nieprzyjemne mrowienie i drętwienie palców. Wszystko to wskazuje na wzrost wypukłości i prawdopodobnie pojawienie się przepukliny w odcinku szyjnym kręgosłupa.

Osteochondroza IV stopnia W ostatnim stadium choroby krążki kręgowe ulegają zniszczeniu, które przestają pełnić swoje funkcje i zaczynają być zastępowane tkanką łączną. Pacjent w tym stanie może odczuwać słabą koordynację ruchów, hałas i szaleńcze pulsowanie w uszach, zwiększone bóle głowy, zmniejszoną ostrość wzroku i słuchu. W niektórych przypadkach może wystąpić drętwienie języka.

W tym miejscu należy powiedzieć, że z powodu ściskania naczyń krwionośnych przepływ krwi do mózgu zostaje zakłócony. Z tego powodu u pacjenta rozwijają się zaburzenia nerwicowe, takie jak bezsenność, nerwowość, drażliwość i złość, częste wahania nastroju i brak zdolności koncentracji. Okresowo mogą wystąpić wybuchy złości lub strachu, może wystąpić melancholia i depresja.

W późniejszych stadiach rozwoju osteochondrozy ciężkie skurcze naczyń mogą prowadzić do pojawienia się „mętów” przed oczami, poczucia niestabilności na twardej, płaskiej powierzchni, silnych zawrotów głowy, migreny, nudności, wymiotów i częstych omdleń.

Rozpoznanie choroby

Aby zidentyfikować przyczynę patologii, pacjent opisuje lekarzowi nieprzyjemne objawy swojego stanu. Po wysłuchaniu pacjenta specjalista kieruje go do jednej z poniższych metod badawczych.

Radiografia. Obecnie ta metoda diagnostyczna jest uważana za mało informacyjną, szczególnie w ostatnich stadiach choroby. Skanowanie USG dupleksowe. Metodę tę stosuje się w przypadkach, gdy specjalista podejrzewa zaburzenie przepływu krwi w tętnicach dostarczających pokarm do mózgu. Badanie pokazuje prędkość przepływu krwi i określa, czy na jej drodze znajdują się przeszkody. CT (tomografia komputerowa). Ta metoda jest bardziej pouczająca w porównaniu z radiografią, ponieważ nie tylko identyfikuje problem, ale także pozwala, choć z trudem, określić obecność i wielkość przepuklin. MRI (rezonans magnetyczny). Najbardziej pouczająca metoda diagnozowania osteochondrozy dzisiaj, która pozwala rozpoznać struktury kostne, obecność przepuklin, a nawet kierunek ich rozwoju.

Leczenie osteochondrozy

Powiedzmy od razu, że aby zwalczyć tak poważny problem, jak osteochondroza kręgosłupa szyjnego, należy skontaktować się z neurologiem. To prawda, że jeśli klinika ma kręgowca, lepiej najpierw się z nim skontaktować.

Osteochondrozę można leczyć tylko kompleksowo. Kompleks stosowanych metod obejmuje farmakoterapię, masaż okolicy szyjno-kołnierzowej, terapię ruchową, metody fizjoterapeutyczne, a także prawidłowe odżywianie. Tylko połączenie wszystkich tych metod pomoże poradzić sobie z chorobą i normalizować samopoczucie pacjenta.

Pomoc przy silnym bólu

W przypadku silnego bólu lekarze zalecają przyjmowanie leków takich jak Analgin, Baralgin lub Tempalgin. Gdy leki te przestaną przynosić ulgę, można przejść na niesteroidowe leki przeciwzapalne (żele Ketanov, Ketorolac, Nise i Diclofenac).

W ogólnym ujęciu terapia lekowa obejmuje:

• NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Środki te eliminują ból, łagodzą obrzęki i radzą sobie z zapaleniem korzeni nerwowych.
• Chondroprotektory. Takie leki doskonale przywracają uszkodzoną tkankę chrzęstną.
• Witaminy z grupy B. Są niezbędne do usprawnienia procesów metabolicznych w tkankach nerwowych.
• Leki zwiotczające mięśnie. Działanie tych leków ma na celu zmniejszenie skurczów mięśni.
• Leki poprawiające właściwości reologiczne krwi. Dzięki takim środkom poprawia się dopływ tlenu i składników odżywczych do mózgu i zakończeń nerwowych.

Należy tutaj zauważyć, że zauważalny efekt w walce z osteochondrozą można osiągnąć za pomocą maści i tabletek tylko wtedy, gdy leczenie farmakologiczne jest połączone z innymi metodami terapii. W przeciwnym razie leki dadzą jedynie tymczasowy efekt.

Wielu specjalistów ma tendencję do leczenia osteochondrozy zastrzykami, aby szybko działać na zakończenia nerwowe i uchronić pacjenta przed możliwymi skutkami ubocznymi podczas przyjmowania tabletek. Lepiej jednak przyjmować witaminy doustnie, bo... Witaminy są dobrze wchłaniane przez organizm niezależnie od sposobu ich zażycia, jednak zastrzyki z nimi mogą być bolesne.

Zabiegi fizjoterapeutyczne

Leczenie lekami należy łączyć z fizjoterapeutycznymi metodami terapii. Najbardziej skuteczne w przypadku tej choroby są:

• Elektroforeza (w połączeniu z lekami). W tym przypadku leki penetrują uszkodzone kręgi pod wpływem prądu elektrycznego. Z reguły elektroforezę przeprowadza się za pomocą Eufillin w celu poprawy przepływu krwi lub za pomocą Novocaine w celu zmniejszenia bólu.
• Ultradźwięk. Ta metoda ekspozycji pozwala złagodzić proces zapalny, złagodzić ból i poprawić procesy metaboliczne w tkankach.
• Magnetoterapia. Ten rodzaj fizjoterapii łagodzi obrzęki i likwiduje ból.
• Laseroterapia. Jest to doskonała metoda zwalczania procesów zapalnych, która dodatkowo poprawia krążenie krwi.

Dieta na osteochondrozę

Przywrócenie dotkniętych kręgów obejmuje również specjalną dietę, która normalizuje procesy metaboliczne w organizmie, zapobiega odkładaniu się soli, odżywia i regeneruje tkankę chrzęstną, a także wzmacnia więzadła między krążkami kręgowymi.

Aby to osiągnąć, należy przede wszystkim wykluczyć z diety pacjenta:

• napoje alkoholowe;
• tłuste i smażone potrawy;
• pikantne i zbyt słone potrawy;
• mocne buliony;
• słabości i pieczenie;
• mocna herbata i kawa;
• pikle i marynaty;
• produkty konserwowe.

Dieta pacjenta z osteochondrozą powinna składać się z następujących pokarmów:

• chude mięso i ryby;
• mleko o niskiej zawartości tłuszczu, twarożek i kefir;
• masło (mała ilość);
• pełnoziarniste kaszki i zupy;
• galaretowane mięso, galaretowana ryba lub mięso;
• warzywa, owoce i jagody;
• soki, napoje owocowe, galaretki i kompoty.

Kiedy osteochondroza jest zlokalizowana w okolicy szyjnej, ważne jest przestrzeganie reżimu picia, picie co najmniej 1,5 litra wody dziennie. Jeśli masz nadwagę, warto pomyśleć o tym, jak pozbyć się zbędnych kilogramów, które dodatkowo obciążają kręgosłup. Wskazane jest przejście na jedzenie 5 razy dziennie w małych porcjach.

Jednocześnie, jak wynika z listy produktów dopuszczonych do spożycia, podstawą żywienia powinny być niskotłuszczowe zupy wegetariańskie, gotowane chude mięso, ryby, owoce morza, niesłodzone warzywa i owoce.

Przykładowe menu na dany dzień wyglądałoby następująco:

• śniadanie: twarożek, kilka jabłek, herbata bez cukru;
• obiad: pieczona gruszka, ciasteczka owsiane;
• obiad: barszcz wegetariański, kurczak gotowany z sałatką warzywną;
• podwieczorek: suche ciasteczka i sok owocowy;
• obiad: pieczona ryba z warzywami i herbata bez cukru.

Terapia ruchowa w osteochondrozie

Wychowanie fizyczne daje niesamowite rezultaty w leczeniu osteochondrozy, chociaż w okresie rekonwalescencji można wykonywać tylko gimnastykę kręgosłupa szyjnego. Ważne jest tutaj, aby podczas masażu czy gimnastyki pacjent nie odczuwał dyskomfortu i bólu.

Życzę ci zdrowia!